(Google advertentie)

Orange, de prinsenstad

De stad Orange ligt in het departement Vaucluse. Vanuit de Cèze-regio gezien aan de andere (oostelijke) kant van de Rhône. De stad heeft bindingen met het Huis Oranje-Nassau. In 1544 erfde Willem van Nassau deze stad van zijn neef René van Chalon en werd hij prins van Orange (Oranje).


Op de plek waar nu Orange is, was voor de jaartelling een Keltische nederzetting met de naam Arausio genoemd naar de Keltische watergod. In 35 voor Chr vestigden zich er Romeinse veteranen, die er o.a. de triomfboog, het amfitheater en een forum bouwden. De stad ontwikkelde zicht tot de hoofdstad van de noordelijke Provence. Er vestigden zich steeds meer Romeinse kolonisten en de stad breidde zich uit met alle voorzieningen die men in die tijd gewoon achtte. Arausio (Orange) werd een soort miniatuur-Rome. Het had dezelfde gebouwen en voorzieningen, maar op een kleinere schaal.

In 412 werd de tot dan toe welvarende stad geplunderd door de Visigoten. Aan het eind van de 3e eeuw werd Orange een bisdom en vanaf de 12e eeuw een prinsdom, het prinsdom Orange. Toen René van Chalon, prins van Orange, in 1544 kinderloos stierf werden zijn titel en het prinsdom geërfd door zijn neef Willem van Nassau, de latere stadhouder van de Nederlanden. Zo ontstond de band tussen het Franse Orange en het Nederlandse koningshuis.
wapenNadat het prinsdom in de 17e eeuw enkele malen veroverd was door de Franse koning Lodewijk XIV, werd het in 1713 bij de Unie van Utrecht definitief toegewezen aan Frankrijk. Het enige wat Nederland er aan heeft overgehouden is de naam van het koningshuis en de wapenspreuk "Je maintiendrai" (Ik zal handhaven), die afkomstig is van de prins van Orange. De kleur oranje, waarmee wij Nederlanders ons regelmatig uitdossen, houdt helemaal geen verband met de oorsprong van de naam Oranje-Nassau. Orange is verbasterd tot Oranje en Orange was al een verbastering van de oorspronkelijke Keltische naam van de stad: Araurio, de watergod.

Orange maakt deel uit van de in 1963 opgerichte Unie van Oranjesteden vormen. De andere steden die tot de unie behoren, zijn Breda, Steenbergen, Buren, Diest en Dillenburg. Deze steden hebben allemaal een historische band met het huis van Oranje-Nassau. Ze waren allemaal in het verleden eigendom van de familie.

Wilt u zien wat er in de stad herinnert aan de familie Oranje-Nassau? Het Office de Tourisme in Orange heeft een speciale route uitgezet, die u langs alle punten in de stad voert waar de Oranjes een rol hebben gespeeld.

De stad Orange telt telt twee Romeinse monumenten die op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staan: het Théatre Antique en de Arc de Triomphe.

Théatre Antique
theatre antique orange

Dit theater is gebouwd rond het begin van onze jaartelling en is een van de best bewaarde voorbeelden van Romeinse bouwkunst in Frankrijk. Men kon er o.a. kijken naar pantomime, voordrachten van dichters, treurspelen en komedies, maar ook waren er voorstellingen van dansers, acrobaten en jongleurs. Op het podium met een toneelmuur van 103 m lang en 36 m hoog - met in een nis een standbeeld van keizer Augustus van maar liefst 3,5 meter hoog - stonden de grootste decorstukken. Met behulp van machines konden er allerlei speciale effecten worden gecreëerd. De toegang tot de voorstellingen, die vaak de hele dag duurden, was gratis.

Het Romeinse rijk veranderde gedurende de 4e eeuw sterk onder invloed van het opkomende christendom. In 391 werd het theater in Orange per officieel besluit gesloten, omdat de kerk bezwaar maakte tegen de in hun ogen onzedelijke voorstellingen. Het theater werd verlaten en verviel in de eeuwen die volgden. In de middeleeuwen werd het gebouw geplunderd door barbaren en diende het als verdedigingspost. Tijdens de religieuze conflicten in de 16e eeuw werd het theater door de burgers gebruikt als toevluchtsoord. Het gebouw diende ook nog als gevangenis tijdens de Franse Revolutie.

In de 19e eeuw werd het theater weer gerestaureerd. In 1824 werd op initiatief van Prosper Mérimée met de restauratiewerkzaamheden begonnen en vanaf 1869 konden er weer voorstellingen worden gegeven. Alle belangrijke Franse artiesten traden toen in het theater op. Tegenwoordig vinden er vooral concerten en operavoorstellingen plaats. Een overzicht van de voorstellingen in het Theatre Antique van dit jaar vindt u natuurlijk in onze agenda. Beroemde artiesten hebben er al opgetreden, zoals Barbara Hendrix, Placido Domingo en recentelijk Roberto Alagna et Angela Gheorghiu.

Het theater is goed bewaard gebleven. Opvallend is dat het 103 meter lange podiumgebouw nog vrijwel intact is, terwijl dit bij vrijwel alle andere antieke theaters geheel is verdwenen. Van de naar schatting 10.000 zitplaatsen zijn er 7.000 hersteld. De bovenste rijen van de tribune zijn niet meer herbouwd. In 2006 is een nieuw dak van metaal en kunststof op het podiumgebouw geplaatst.
U kunt het theater in de zomermaanden dagelijks bekijken. Er zijn dan ook rondleidingen; om 10 uur, 14 uur en 16 uur in het Frans en om 11 uur en 15 uur in het Engels. Deze rondleidingen zijn inbegrepen bij de entreeprijs.


Tegenover het Théatre Antique bevindt zich het Musée d'Art et d'Histoire de Orange met een collectie die een goed beeld geeft van het leven in de stad vanaf de oudheid tot nu.

Oppidium d'Orange
Bij het Theatre Antique ligt de heuvel Saint Eutrope. Hier zijn de resten gevonden van een oppidium, een versterking, waarvan de oudste resten zo'n 2000 jaar oud zijn. Het is sinds de vernietiging van de colline saint eutrope tekening uit zeventiende eeuw kasteel van orangeburcht door koning Lodewijk X!V in 1663 verlaten en vergeten. Pas de laatste jaren is er intensief onderzoek gedaan naar de overblijfselen op de heuvel. Christian Damiot, een wiskundige en kernfysicus, ontdekte bij een wandeling over de heuvel dat veel stenen, die hij daar zag liggen, wel erg bijzonder waren. Hij ging op onderzoek uit en vond o.a. in de archieven oude documenten en prenten, waarop een burcht op Saint Eutrope stond. Na jaren lukte het hem om toestemming te krijgen voor nader onderzoek op de heuvel. Met behulp van 253 vrijwilligers ging hij in 2012 aan de slag.
Het oppidium bleek een uitvalsbasis voor de Romeinse garnizoenen in Orange te zijn geweest. Men vond een monument met resten van standbeelden van Jupiter, Junas en Minerva. In 1620 bouwde de prins van Orange een groot kasteel op Saint Eutrope. Tijdens de godsdienstoorlogen werd het kasteel belegerd door de katholieken en in 1663 uiteindelijk verwoest door de Franse koning Lodewijk XIV. Bovenop de heuvel staat een groot standbeeld uit 1856 van de Heilige Maagd. Er wordt nog steeds onderzoek gedaan op de heuvel. Men heeft er wandelpaden aangelegd, die u langs alle interessante overblijfselen uit het verleden leiden.

Arc de Triomphe
arc de triompheDe triomfboog is gewijd aan de veteranen van het Gallische Legioen II (de stichters van de stad) en aan keizer Tiberius. Op de boog staat een inscriptie van de oorspronkelijke naam van Orange (Colonia Julia Firma Secundanorum Arausio). Later kwam daar een inscriptie ter ere van Tiberius bij. De boog was oorspronkelijk gebouwd van grote blokken kalksteen. Het heeft drie bogen, het centrale deel groter dan de twee buitenste zijden. Het geheel is 19,21 meter hoog en 8,40 meter breed.
De boog is versierd met reliëfs van diverse militaire onderwerpen, zoals zeeslagen en de strijd tegen Germanen en Galliërs. Op een van de afgebeelde veldslagen is een soldaat te zien, die een schild met daarop het wapen van het Legio II Augusta vasthoudt.

Er zijn nog meer resten uit het Romeinse verleden in Orange te vinden, bijvoorbeeld van het Forum. Het Office de Tourisme heeft een route uitgezet, die u langs al deze overblijfselen uit de oudheid voert.

In de stad bevinden zich twee protestantse tempels en de kathedraal Notre-Dame-de-Nazareth uit de late middeleeuwen, een nationaal monument van Frankrijk. De kathedraal werd in 1208 in het bijzijn van Prins Guillaume des Baux gewijd aan Onze Lieve Vrouwe van Nazareth. Het oorspronkelijke gebouw, dat ook dienst deed als vergaderzaal van het prinsdom, is in de loop der jaren herhaaldelijk uitgebreid en verbouwd. De verschillende verbouwingen zijn te herkennen aan de bouwstijlen, die in de kathedraal zijn te herkennen. Het gebouw is versierd met 19e eeuwse fresco's en glas in lood, terwijl het oostelijke portiek werd herbouwd in neo-klassieke stijl. Tot 1801 zetelde er een bisschop in de kathedraal van Orange.

cathédrale notre dame de nazareth interieur orange


Deel deze pagina
Deel deze pagina op Facebook Deel deze pagina op Twitter
(Google advertentie)

Agenda

23 september - 09:30 uur
Médiévale d'Arles

23 september - 17:00 uur
Vide Grenier

24 september - 09:00 uur
Vide Grenier