(Google advertentie)

Méjannes-le-Clap, vakantiedorp op een plateau in de garrigue

mejannes-le-clap panorama du dent de serret


De gemeente Méjannes-le-Clap ligt op een 300 meter hoog kalksteenplateau in het dal van de Cèze. Het dorp is omgeven door 3800 hectare garrigue (kreupelhout) en trekt daardoor veel natuurliefhebbers. Er is een groot netwerk van gemarkeerde wandelroutes van in totaal zo'n 100 kilometer. Dus voor wandelaars een aantrekkelijke plaats om te verblijven. Maar ook voor mountainbikers, kajakkers, klimmers, speleologen en paardrijliefhebbers kunnen garriguevolop aan hun trekken komen. De natuur rond Méjannes-le-Clap biedt voor iedereen wel wat. In de omgeving vindt u veel menhirs, dolmen (grafheuvels), grotten en een rijke flora en fauna. Aan de Cèze is een grote naturistencamping met bijbehorend strand. Samen met de drie naturistencampings aan de overkant van de rivier bij Saint Privat de Champclos is dit deel van de rivier een paradijs voor de naaktrecreatie geworden.

Méjannes-le-Clap telt gedurende het hele jaar iets meer dan 650 inwoners, maar in de zomer bevolken zo'n 5000 mensen het dorp en naaste omgeving. De meeste mensen komen er om van de natuur te genieten, maar in de zomermaanden biedt het dorp ook veel vertier. Er zijn voldoende winkels en restaurants. Het actieve Office de Tourisme organiseert regelmatig activiteiten voor jong en grotte grotoud.

Het gebied van de Gorges de la Cèze kent een groot aantal prehistorische vindplaatsen. In de omgeving van Méjannes-le-Clap vindt u er ook diverse. Zo is er La Grotte de l'Aigle, die zo'n 5000 jaar oud is. Er werden daar 82 gereedschappen (scherpe pijlen, schrapers en messen) gevonden. Het onderzoek van de grot leverde ook nog bijna 3000 delen van botten op van o.a. runderen, geiten, hazen en bruine beren.

dolmenEen aantal dolmen, die men heeft gevonden, zien er uit als tafels. Het zijn oorspronkelijk grafheuvels uit de prehistorie, waarvan de bedekking is verdwenen en alleen de stenen over zijn. Ze wijn vergelijkbaar met de hunnebedden in Drenthe. Sommige dolmen zijn door de tijd heen verworden tot een onordelijke stapel stenen, maar twee hele mooie zijn de Table des Turc (tafel van de Turken) en de Dolmen des Fées (dolmen van de feeën).

Als u over het plateau rond Méjannes-le-Clap wandelt, zult u veel gaten en grotten zien. Een groot exemplaar, La Grotte de la Salamandre, met prachtige druipsteenformaties is sinds 2013 open voor publiek.

In de 17e eeuw werden grote boerderijen, in de volksmond “Mas” genoemd, gebouwd op het plateau van Méjannes. Sommige zijn nu verlaten, andere mooi gerestaureerd. De bewoners van een Mas waren zelfvoorzienend en dus uitgerust met een broodoven. Het belangrijkste middel van bestaan in die tijd was de schapenhouderij en het telen van zijderupsen. In die tijd was Méjannes-le-Clap ook het centrum van de glasproductie in de Gard. Enkele van de voormalige 'glasfabriekjes' zijn er nog: Mas du Clap, Mas Crémat, Mas de la Civadière en Mas de Terris. Het gebied leverde alle noodzakelijke ingrediënten om glas te blazen: het zand van de oevers van de capitelleCèze en het hout van de bossen op het plateau. Een groot deel van het oorspronkelijke bos is toen daardoor verdwenen en heeft plaats gemaakt voor het huidige landschap.
Verspreid over het plateau zult u af en toe stuiten op een zogenaamde 'capitelle', een schuur waar boeren en reizigers konden schuilen als het weer omsloeg. Want dat kan gemakkelijk gebeuren op het plateau. Dus als u er gaat wandelen of fietsen, is het niet onverstandig om een trui of regenjas mee te nemen.

In de 18e eeuw werd Méjannes-le-Clap geteisterd door de godsdienstoorlogen. De mejannes le clap kerk eglisegemeente zat tussen de vuren van de protestanten in Lussan en de katholieken uit Avéjan. In 1703 werd de oude kerk, die in het dal tussen Lussan en Méjannes stond verwoest. De nieuwe kerk werd niet weer op dezelfde plaats gebouwd, maar in 1717 in het centrum van het dorp.

Na de Eerste Wereldoorlog keerden veel soldaten niet terug naar hun Mas op het plateau van Méjannes. De boeren verarmden, de zijdeteelt was door ziektes tot een eind gekomen en de schapenhouderij putte de grond uit. Veel mensen trokken weg om elders een beter bestaan te zoeken. Na de Tweede Wereldoorlog woonden er nog maar vier families in het dorp. Dit leek het einde te gaan worden van Méjannes-le-Clap, maar het ging anders. In de 70-er jaren van de vorige eeuw besloot het bestuur van het departement Gard dat het achterland en met name Méjannes-le-Clap een economische impuls moest krijgen. Er werd geïnvesteerd in recreatieprojecten en resorts, bestemd voor mensen uit het noorden en midden van Frankrijk om er hun vakantie door te brengen. De infrastructuur werd verbeterd en de garrigue toegankelijk gemaakt. Het gevolg is dat er nu in de zomermaanden duizenden mensen hun vakantie komen doorbrengen in Méjannes-le-Clap. Het dorp is explosief gegroeid qua inwoneraantal. Waar er in 1970 nog maar 2 gezinnen in Méjannes-le-Clap woonden, wordt het nu door meer dan 650 mensen bevolkt.


Deel deze pagina
Deel deze pagina op Facebook Deel deze pagina op Twitter

(Google advertentie)

Agenda

24 november - 21:00 uur
concert MozART

25 november - 18:00 uur
Corrida du Boeuf Gelé

25 november - 20:00 uur
Jazz village