(Google advertentie)

Goudargues: Geschiedenis en monumenten

Goudargues, lavoir kloosterkapelHet dorp Goudargues wordt doorsneden door een beek, die in de 12e eeuw door Benedictijner monniken gekanaliseerd werd. De beek voert het water af van de verschillende bronnen, die in het dorp ontspringen.
Een aantal van die bronnen is nog steeds duidelijk herkenbaar: de fontein midden op het grote marktplein (La Place des Sources) wordt gevoed door een bron, net als de kraan aan de zijkant van het oude postkantoor op de Place de la Mairie en de fraai gerestaureerde wasplaats ("lavoir" in het Frans) aan de Avenue du Lavoir.

Oorsprong
De oorsprong van Goudargues is niet duidelijk vastgelegd. Vermoedelijk dateert de eerste bewoning uit de tijd van de Romeinen. Bij de bouw van de lagere school (aan de rand van het grote marktplein) werden resten van een grote Gallo-Romeinse villa aangetroffen. Helaas zijn die resten nog nooit goed onderzocht en werd de hele zaak afgedekt met beton.
De naam Goudargues zou in verband kunnen staan met de naam van een rijke Romein die in de streek woonde, Gordanicus. Die naam zou dan in de loop van de tijd in de streektaal, het Occitaans, verbasterd zijn tot Godargas.
Deze Gordanicus gaf ook zijn naam aan een ondiep meer, dat een deel van het laag gelegen land langs de huidige loop van de Cèze bedekte. Het meer zelf werd niet alleen gevoed door de Cèze, maar ook door de boven genoemde bronnen.

Monniken
Vanaf de tijd van Karel de Grote (rond het jaar 800) vestigen zich monniken van verschillende ordes in de Vallée de la Cèze. In eerste instantie bouwde Willem van Acquitanië, neef van Karel, die de Saracenen had verslagen, een kleine kapel op de heuvel van Saint Michelet even buiten Goudargues.
Saint Michelet is onder andere te bereiken door de weg langs het kerkhof van Goudargues te volgen.
U vindt er nu de ommuurde resten van de karolingische kapel. De muur omsluit ook een oude goudargues saint michelet grafsteenbegraafplaats, waar vroeger de abten van Goudargues werden begraven. Meestal is het hek van de begraafplaats hermetisch afgesloten, maar we hebben eenmaal het geluk gehad dat het open was. Onze verkenningstocht over de totaal overwoekerde begraafplaats leverde verrassende ontdekkingen op. Het lag bezaaid met stukken van grafstenen met zo goed als onleesbare teksten en overal vonden we botten. Het is enigszins luguber, maar het leken ons echt menselijke resten. Vermoedelijk opgegraven door de vele dassen die hier hun habitat hebben. De laatste tijd zijn we niet op Saint Michelet geweest. Dus kan het best zijn dat men het inmiddels enigszins heeft gefatsoeneerd. Misschien een reden voor u om er eens een kijkje te nemen. Hopelijk niet met teveel tegelijk, want het is tegenwoordig een oase van rust en stilte, met fraaie uitzichten over de vallei van de Cèze. In de ochtend- en avondschemering zijn er regelmatig dassen te zien. Het Office de Tourisme heeft er een niet al te lange rondwandeling uitgezet, die zeker de moeite waard is.

De abdij van Goudargues
In Goudargues vestigen zich in de 12e eeuw Benedictijnen uit Aniane. Zij bouwen een abdij, die uitgroeit tot een omvangrijk en machtig geheel. De huidige kerk en de kapittelzaal (de beide officiële monumenten van Goudargues) maakten ooit deel uit van de abdij. Een groot deel van de oorspronkelijk bebouwing daar omheen trouwens ook. Op deze pagina vindt u meer details van de adbij.
De monniken hebben niet alleen de beek gekanaliseerd, maar uiteindelijk ook het meer drooggelegd, waardoor waardevolle landbouwgrond ontstond.
Soms echter blijkt dat het water zich hier weinig van aantrekt en staat het centrum van Goudargues onder water, zoals bijvoorbeeld in september 2002.
Bij hevige en/of langdurige regenval in de Cevennen blijft het gevaar van overstromingen aanwezig. De Cèze verandert dan binnen een dag van een vriendelijk stroompje in een serieuze, kolkende rivier.

Historische gebouwen in de omgeving van Goudargues
La Bastide (een gehucht iets zuidelijk van Goudargues) bestaat voornamelijk uit historische bouwwerken. De meeste zijn dringend aan groot onderhoud toe.
Vlak langs de doorgaande weg ligt de wasplaats.
Het kasteel is particulier bezit. De naastgelegen priorij (Le Prieuré d'Orniols) is tegenwoordig in gebruik als chambres d'hôtes en restaurant. Naast de priorij bevindt zich een romaanse kapel, die nauwelijks nog wordt gebruikt. Datzelfde geldt voor de (eveneens) romaanse kapel in het gehucht Goussargues aan de weg naar Verfeuil. U kunt ook een rondwandeling maken die u langs La Bastide en Goussargues voert.

Tot 1203 was het kasteel van La Bastide en het grootste deel van het land en de gebouwen daarom heen eigendom van de bisschop van Uzès. In dat jaar wordt het kerkje van La Bastide geschonken aan het klooster van Goudargues. In 1436 krijgt ene François de Larque het kasteel en de landerijen in eigendom. Tijdens de reformatie is het kasteel vele jaren lang een centrum van het protestantisme in het dal van de Cèze. Eind 16e eeuw, in 1596, wordt Jean De Pelegrin eigenaar van de hele heerlijkheid Goudargues.
De priorij van La Bastide, één van de oorspronkelijke gebouwen van La Bastide, wordt in die tijd in gebruik genomen als hospitaal door de kloosterlingen van Goudargues.
In de negentiende eeuw werd de zoon van premier Guizot, getrouwd met een dochter van de burggraaf van Flaux de eigenaar. De streng gereformeerde Guizot, die ook banden onderhield met de bekende Nederlandse politicus Thorbecke, was de leider van het laatste kabinet van koning Lodewijk Filips, de laatste koning van Frankrijk.
Saillant detail is dat de beide dochters van de premier trouwden met afstammelingen van het Nederlandse regentengeslacht De Witt (bekend van de gebroeders Johan en Cornelis de Witt).

overstroming gemeentehuis Goudargues
Op de foto is te zien hoe hoog het water tegen het oude gemeentehuis in Goudargues stond in september 2002.

Deel deze pagina
Deel deze pagina op Facebook Deel deze pagina op Twitter
(Google advertentie)

Agenda

23 september - 09:30 uur
Médiévale d'Arles

23 september - 17:00 uur
Vide Grenier

24 september - 09:00 uur
Vide Grenier