(Google advertentie)

Abbeye de Montmajour

abbeye de montmajour

De abdij van Montmajour ligt op een kalksteenrots enkele kilometers ten noordoosten van Arles. Het is een voormalige benedictijnenabdij. Het gebouwencomplex omvat een onvoltooide romaanse kerk met aangebouwd klooster. Daarnaast is er een donjon, terwijl oostelijk van het klooster nog een kleine kapel staat (Chapelle Sainte-Croix). Aan de zuidkant bevindt zich de in de rotsen uitgehouwen chapelle Saint-Pierre.

Geschiedenis
In de 8e eeuw lag de rots van Montmajour in een moerassige laagvlakte. Toen de Saracenen in 739 uit Arles werden verdreven, trokken ze zich onder meer terug op deze kalkrots. Volgens de legende zou Karel de Grote de Saracenen uiteindelijk van de rots hebben verdreven. Bij deze veldslag sneuvelden ook veel christensoldaten, die ter plekke werden begraven. Het kerkhof werd sindsdien door kluizenaars onderhouden.

De grond, waar Montmajour ligt, was in bezit van het aartsbisdom Arles. Rond het jaar 948 werd de rots gekocht door een aristocratische dame, Teucinde. Ze schonk de grond aan een groep religieuzen, die er vervolgens een kloostergemeenschap stichtten. De groep leefde volgens de regels van Benedictus, maar het klooster stond vanaf 963 onder rechtstreeks gezag van de paus. Door grote schenkingen kende het klooster in de 11e en 12e eeuw een periode van grote bloei. Verschillende graven uit de Provence lieten er zich begraven.

chapelle sainte croixIn 1019 werd Montmajour een bedevaartsoord. In de abdij werd een splinter van het Kruis bewaard en in 1030 verleende de paus een volle aflaat van zonden voor een bezoek aan het klooster op de dag van het feest van het Kruis (3 mei). Omdat het Pardon van Montmajour niet alleen door een bezoek maar ook door donaties verkregen werd, groeide de welstand van het klooster door de grote toestroom van pelgrims. Eind 12e eeuw bouwden de monniken daarom de afzonderlijk gelegen Chapelle Sainte-Croix waar men de reliekschrijn kon vereren. Vroeger was deze kapel door een in de rotsen gehouwen gang met het klooster verbonden.

Vanaf de 13e eeuw trad het verval van het klooster in. Extern benoemde abten beschouwden het klooster steeds meer als een inkomstenbron dan als een plaats van bezinning en gebed. Tijdens de Godsdienstoorlogen diende de abdij als kazerne.

abbeye saint maurIn de 17e eeuw was er een korte opleving toen de benedictijnen van de congregatie van Saint-Maur op verzoek van de aartsbisschop van Arles het klooster hervormden. In het begin van de 18e eeuw werd het kloostercomplex uitgebreid met gebouwen in barokstijl.

Na de Franse Revolutie werd het klooster verkocht en vielen grote delen ten prooi aan de sloop. Zo zijn stenen van het klooster van Montmajour gebruikt voor delen van de kaden langs de Rhône in Arles. Door tussenkomst van particulieren, de stad Arles en de staat werd halverwege de 19e eeuw voorkomen dat het klooster compleet tot een ruïne zou vervallen. In 1872 begonnen de restauratiewerkzaamheden onder leiding van de architect Henri Antoine Révoil, Architecte en Chef des Monuments Historiques. Tussen 1907 en 1955 stonden de restauraties onder toezicht van Jules Formigé. In 1968 werd het complex geclassificeerd als Werelderfgoed op de UNESCO-lijst. Vanaf 1985 is de staat verantwoordelijk voor het herstel en onderhoud van het klooster.

abbeye de montmajour

Architectuur
De Abbeye de Montmajour kent diverse bouwstijlen, romaans, gotisch en classisistisch, doordat de gebouwen in de loop der eeuwen zijn gebouwd.
De bouw van de abdijkerk vond plaats tussen 1130-1140 en 1170-1180. Tijdens de eerste bouwfase kwam de benedenkerk tot stand. Dat is nu de crypte die als fundament dient voor de bovenkerk. Opvallend is de aanwezigheid van een kooromloop met een krans van vijf kapellen.

De bovenkerk is voorzien van in relatie tot de beperkte lengte van de kerk fors uitgevallen dwarsschip. De halfronde apsis heeft een gewelf met ribachtige stroken.
De kruisgang aan de zuidwestzijde van de kerk werd gebouwd tussen 1150 en 1175. Het heeft een tongewelf. Elk travee heeft drie of vier bogen met dubbele pilaren. De versieringen van de kapitelen zijn verwant aan die van de kruisgang van Saint-Trophime van de kathedraal van Arles. Een aantal elementen van de kruisgang aan de zuidkant dateert van een latere bouwfase (14e eeuw). In het oostelijke deel van de kruisgang bevindt zich een laatromaans muurgraf van de graven van de Provence.
donjon abbeye de montmajour
De donjon (Tour des Abbés) werd gebouwd in 1369 in opdracht van abt Pons de l’Orme om het klooster te beschermen tegen de plundertochten van de Grandes Compagnies (de huurlegers die na de Honderdjarige Oorlog werkloos waren geworden). De 26 meter hoge vierkanten toren is voorzien van een borstwering met schietgaten. Op de hoeken staan ronde wachttorentjes.

Ten zuidoosten van de verdedigingstoren staat de in de rotsen uitgehouwen Chapelle Saint-Pierre, een van de eerste romaanse bouwwerken in de Provence (eerste helft 11e eeuw). Met name de kapitelen van deze kapel verdienen aandacht, omdat ze als voorbeeld dienden voor de vroegromaanse bouwkunst in dit gebied.

Omgeven door in de rotsen uitgehakte graven staat noordoostelijk van het klooster de kleinere Chapelle Sainte-Croix. De plattegrond heeft de vorm van een klaverblad, een vorm die wel meer bij romaanse kerkjes wordt aangetroffen. De bouw dateert van eind 12e eeuw. In deze kapel was de reliekschrijn met de splinter van het kruis opgeslagen en werd dus druk bezocht door bedevaarders.

kloostergalerijAbbeye de Montmajour bestaat uit twee in verschillende periodes gebouwde kloostergebouwen. Het eerste benedictijner klooster van Saint Pierre werd gebouwd van de 10e tot de 15 ee eeuw. Dit is een typisch romaanse abdij. Het tweede klooster, Saint Maur, is van recenter datum; het werd in classicistische stijl gebouwd tussen 1703 en 1736.

Tegenwoordig is men nog steeds bezig met restauratiewerkzaamheden, maar een groot deel van de abdij kunt u bezoeken. Het complex is dagelijks geopend. Alleen tussen 1 oktober en 1 april is het op maandag gesloten. In het klooster worden regelmatig (foto)tentoonstellingen gehouden.

Van Gogh en Montmajour
Vincent van Gogh verbleef in de jaren 1888 en 1889 in Arles. van gogh zonsondergang bij montmajourTijdens zijn vele tochten in de omgeving bezocht hij ook meerdere keren Montmajour. In een brief. die hij in juli 1888 hij aan zijn broer Theo schreef. staat: ‘Maar nu ben ik wel 50 keer naar Montmajour geweest om dat uitzicht over die vlakte te bekijken’. In mei 1888 had hij er al een eerste serie pentekeningen gemaakt en in juli 1888 ontstond een tweede serie. Deze zijn ook wel bekend als de serie van Montmajour en twee van deze in totaal vijf bladen maken deel uit van de collectie van het Van Gogh Museum: ‘De rots van Montmajour met pijnbomen’ en ‘La Crau gezien vanaf Montmajour’.
Op 4 juli 1888 schilderde Van Gogh "Zonsondergang bij Montmajour'. Het schilderij is jarenlang uit beeld verdwenen, omdat het bij een Noorse industrieel op zolder was beland. Daarna heeft het nog jaren geduurd voordat het werk echt aan Vincent van Gogh werd toegeschreven. Men bleef lang twijfelen aan de echtheid, maar in 2013 werd na lang onderzoek het doek toch beoordeeld als een echte Van Gogh.



Deel deze pagina
Deel deze pagina op Facebook Deel deze pagina op Twitter

(Google advertentie)

Agenda

24 november - 21:00 uur
concert MozART

25 november - 18:00 uur
Corrida du Boeuf Gelé

25 november - 20:00 uur
Jazz village